Het was een sombere vrijdagavond, toen hij op 24 oktober 1986 het levenslicht zag in kamer 35 van het Imeldaziekenhuis. En sindsdien is het alleen maar bergaf gegaan. 24 jaar en een veelvoud aan levenslessen later, heeft de Primus inter pares zich opgewerkt tot een zelfverklaarde autojournalist en hoofdredacteur van Primus inter Pares (uiteraard), maar ook van twee B2B-tijdschriften en drie televisieprogramma’s op Kanaal Z, een bezigheid die wekelijks zo’n 55 uur opslorpt.
Daarnaast probeer ik – met wisselend succes – nog een eigen leven op te bouwen en te onderhouden. Het vrijgezellenleven hangt me de keel uit, maar dat is er niet aan te merken. Ik ben een begenadigd zaalvoetballer, zwemmer, mountainbiker en squasher, en sta tot nader order niet internationaal geseind. Het leven is mooi.
Commentaren